1. Powiedz nam coś o sobie.
Nazywam się Agnieszka Kaczmarska. Jestem żoną i mamą 15-letniej córki.
Od grudnia 2009 roku prowadzę blog "Z zieloną szmatką w tle".
Interesuje mnie wszystko co jest związane z rękodziełem.
2. Jako jedna z nielicznych, w naszej grupie, masz krawieckie wykształcenie. Jak to
wszystko się zaczęło, czy szkoła umocniła pasję czy wręcz przeciwnie?
Jako 14-letnia dziewczyna (tak jak każda z Was) miałam podjąć decyzję co
będę robiła w przyszłości. Postawiłam na szkołę krawiecką. Długo nad
tym nie myślałam. Moja mama - z zawodu krawcowa szyła w domu dla
klientek. Panie były zawsze bardzo zadowolone, a mamie sprawiało to dużo
satysfakcji i radości. Ja dla pań dobierałam guziki, zamki, nawet
czasami dorabiałam różne gadżety z koralików. To mi się bardzo podobało.
Od dzieciństwa moimi ulubionymi zabawkami były kolorowe guziki, nitki,
centymetry. Zawsze wszystko równiutko układałam, a centymetry zwijałam w
"Barbapapę". Do tej pory jak sobie to przypominam jest mi bardzo miło.
Nawet teraz jak o tym opowiadam, to nie mogę się oprzeć i kręcę
centymetr...
Od dzieciństwa, w sumie odkąd pamiętam miałam szyte ubrania. Na początku szyła je dla mnie mama. Później szyłam już sama.
W
szkole w 2 klasie krawiectwa szyłam na zamówienie sukienkę komunijną.
Nie wiem jak jest teraz, ale kiedyś szkoły przyjmowały zlecenia od osób
prywatnych, a uczniowie wykonywali usługi, oczywiście pod okiem
nauczycieli.
Do moich lat 20, oprócz skarpetek i biustonoszy nie
miałam kupnych ubran. Wszystko szyłam sama, nawet majtki i jedwabne
koszulki. W sklepie gotowych takich nie było. Pamiętam jak w latach
80-90 były trudności z kupnem materiałów. Był tylko "Pewex" i dobre
kontakty z kierownikami "Odry" i" Dany". W Danie można było czasami
kupić kupony tzw odpady materiałów zagranicznych, a w Odrze dżins! Burdy
nie było w języku polskim. Pamiętam jak mama sprowadzała ją z zagranicy
przez zaprzyjaźnione panie z biura podróży.
Po ukończeniu szkoły
krawieckiej przez kilka miesięcy pracowałam z mamą w zakładzie
krawieckim. Tylko tyle, bo postanowiłam robić w życiu coś innego.
Skończyłam kolejną szkołę, tym razem o innym kierunku - handlowym. Ot i
do dzisiaj tkwię w tym zawodzie.
Przez kilka lat nie miałam potrzeby szycia. Tzn może i była potrzeba,
ale zawsze coś innego było ważniejsze. Zmieniło się to jak byłam w
ciąży. Na zwolnieniu lekarskim było więcej czasu wolnego. Wtedy to
postanowiłam, że uszyję kilka kompletów pościelowych do łóżeczka dla
mojej córeczki. I od tych kompletów wróciło szycie. Pierwszy patchwork,
poduszki z haftem. Tego w szkole nie uczyli, ale drogą dedukcji sama
pocięłam i zszyłam wszystkie elementy w jedną całość. Pierwsze
patchworki, jeszcze bez maty i noża krążkowego... Ojej jak sobie
przypomnę, odciski na rękach od nożyczek, dużo straconego czasu, i
nożyczkami nigdy nie będzie tak prosto jak od linijki nożykiem. Teraz to
jest naprawdę sama przyjemność.
I tak powstawały kolejne poduszki,
kołderki, a ja szlifowałam swój warsztat szyciowy. Do tej pory wiem, że
szyć i haftować będę w każdej wolnej chwili, dopóki zdrowie mi na to
pozwoli.
3. Szyjesz teraz głownie dla siebie i rodziny, czy raczej Twoje
rzeczy wędrują w świat?
Przeważnie szyję dla kogoś. Dla siebie zawsze jest czas... - później.
Moje uszytki są prezentami świątecznymi, urodzinowymi lub innnymi dla rodziny i przyjaciół.
Od
8 lat szyję też dla nieuleczalnie chorych dzieci w projekcie" Kołderka
za jeden uśmiech". Tutaj liczy się dla mnie robienie przyjemności
dziecku. Chcę dać cząstkę swojej dobrej energii dla dzieciaczka, ale i
dla rodziców daję sygnał, że nie są sami, że gdzieś są ludzie, którzy o
nich myślą. Uśmiech dziecka jest dla nas wielkim szczęściem, czymś
bezcennym.
Zapytasz co szyję w tej chwili? Właśnie kołderkę dla
chorego Krzysia. Będzie bardzo kolorowa, tak aby pokolorować jego szare
dni, aby mógł przytululić i otulić się swoją nową przytulanką, żeby choć
na chwilę mógł zapomnieć o bólu i cierpieniu.
4. Szyjesz, haftujesz, na Twoim blogu pojawiają się także kompozycje kuchenne - co lubisz szyć/robić najbardziej?
Szyję, haftuję, dekupażuję, trochę filcuję, potrafię robić biżuterię,
kartki okolicznościowe, składam origami. Chyba byłoby prościej czego nie
potrafię...hihi
Lubię kupować tkaniny, ale z tym trzeba ostrożnie, koleżanki wiedzą o co chodzi. Jeden kroczek więcej i już stracona...
Największą
moją miłością jest haft krzyżykowy i szycie. Haftować zaczęłam nie
mając jeszcze lat 10. Nawet przed maturą było: jeszcze jeden krzyżyczek
no i jeszcze jeden. Na szczęście maturę zdałam i obrazek skończyłam.
Wisi do dzisiaj na ścianie.
Nie ma dnia bez tych czynności. Już nawet
moja rodzina się śmieje, że dzień bez haftu lub szycia to dzień
stracony. Zawsze noszę w torebce małą robótkę. A może usiądę w parku na
ławce, siądę w autobusie lub pociągu - zawsze jestem gotowa na xxx
(krzyżykowe haftowanie).
Znam się na tym co robię, potrafię
wiadomości i umiejętności przekazać innym. Prowadziłam warsztaty szycia
patchworku, haftu krzyżykowego, uczyłam ozdabiać jaja i kule
styropianowe technką patchworkową i ala'karczoch. W naszej grupie byłam
jedną z instruktorek szycia sukienki. Pamiętacie mnie jeszcze? Jak nie
to się przypomnę na warsztatach patchworkowych w naszej grupie 'Szczecin
szyje' Tam też będę jedną z instruktorek.
Brałam udział w licznych
konkursach szyciowych. Brałam udział w wystawie Festiwalu Haftu i
Rękodzieła w Łodzi "Patchworkowe fantazje". Tam moja praca była
wystwiona w sali głównej. Można było ją podziwiać przez cały miesiąc.
5.Jakie masz plany na przyszłość
Szyłam już chyba wszystko. Jeśli nie, to i tak nie ma rzeczy, której nie
dałoby się uszyć. Nie ma rzeczy niemożliwych. Zawsze jest ciekawiej jak
przeskakujemy przez coraz wyżej postawione poprzeczki.
Plany na przyszłość?
SZYCIE I HAFTOWANIE! i wszytko co jest z tym związane.
Mam jeszcze jedno marzenie...(bo tego jeszcze nie potrafię) nauczyć się robienia witrażu.
Dziękuję, że przez tą chwilkę mogłam być osobiście z każdą z Was.
Trzymamy kciuki za naukę witrażu.
PS. Jeśli należysz do grupy Szczecin Szyje i chciał(a)byś abyTwój blog i Twoje prace znalazły się w tej rubryce to napisz do mnie: aleksandra@magestudio.eu
